Door vader jarenlang misbruikt



  • Ik zit in de groepsapp en heb heel lang en goed nagedacht of ik dit wel of niet wil delen. Maar heb besloten het toch maar te doen. Wel als kaaskop.

    We waren een ‘normaal’ gezin, zoals je dat ook zou denken ook bij je eigen familie. M’n vader en moeder werkte allebei. Ik was de jongste in een gezin met 3 zussen in 1 broer. Ik merkte soms wel eens wat, zoals een deur van m’n ouders hun kamer die op slot was met de stropdas voor het sleutelgat, of vage woorden die m’n vader maakte naar m’n zussen toe, maar zonder echt door te hebben wat er aan de hand was of waar hij op doelde. Achteraf vielen alle puzzelstukjes op z’n plek, maar als 12-13 jarige heb je daar geen weet van.

    14-05-2008. Politie op bezoek. Iemand had melding gemaakt van mishandeling naar kinderen toe. Politie komt, overlegt en gaat weer zonder verrichte zaken. Vader boos op zussen.
    01-06-2008. Mijn zussen lopen weg van huis.
    02-06-2008. Mijn vader neemt een dag vrij. Ik kom om 15:00 's middags thuis en m’n vader vraagt me of ik al contact met m’n zussen heb gehad en vraagt of ik ook weet waar ze zijn. Geen idee zeg ik, en vervolg m’n weg naar de bank om tv te kijken. M’n vader zit op dat moment aan de eettafel met z’n telefoon in de handen. Nog geen kwartier later stopt er een Politie auto bij ons op de oprit.
    “Pap, er staat een politieauto voor de deur” en zie daar de schrik in z’n ogen. Hij stapt op en loopt de gang in en doet de tussendoor achter zich dicht. De twee poltiieagenten vertellen hem waar ze voor komen met de mededeling u bent aangehouden. (alleen aangehouden verstond ik).

    Nou dan sta je wel even perplex. Wat is er gebeurt? Waarom nemen ze je mee?
    M’n vader zei tegen de agenten hebben jullie één moment? Bel ik ff mijn vrouw op dat ik haar vanavond niet op kan komen halen, en deed dat ook. Daarna keek ie nog even om zich heen, vast met de gedachte dat ie dit huis nooit maar dan ook nooit weer zou zien.

    Oké… Papa is dus meegenomen met de politie auto, daar sta je dan in de woonkamer. Tranen rollend over m’n wangen vol ongeloof niet wetend wat te doen… Zus komt thuis, en ik zeg dat pap opgepakt is en zie in plaats van schrik, opluchting in haar ogen. Whaattt? M’n broer die een halfuur later thuis kwam kon ook z’n oren niet geloven. Wat is er gebeurt? M’n oudere zusje, die geestelijk een beetje beperkt is, floept er al gelijk uit “ja papa heeft wel eens sex met me gehad”

    In de avond komt m’n moeder thuis en iedereen vol ongeloof wat er vandaag gebeurt is. We wisten dat er wat problemen waren met de gedragsproblematiek van m’n zussen, maar hadden nooit gedacht dat ze de politie zouden bellen. Had ook nooit durven dromen wat er toen gebeurt was, zou gebeuren.

    School gebeld met de mededeling wat er gebeurt was “gewoon komen’ zei de leraar. De volgende dag naar school was een kwelling, ik voelde me zo kut wist niet waar ik moest beginnen, wat ik moest doen. Ik kom te laat op school en de leraar zegt"haal maar even een te-laat-briefje op bij de conciërge” . Vandaag even niet zeg ik, en ga zitten aan m’n tafel. De leraar negeert mij gelukkig. Ik ben er ook totaal niet bij vandaag. 5 minuten later houd ik het niet meer, word helemaal gek in m’n hoofd, tranen rolde over m’n wangen en heb m’n spullen gepakt, de klas uitgelopen, fiets gepakt en naar huis gefietst. School verbaasd, het maakte me niks meer uit. In tijden niet zo ellendig gevoeld.

    In de dagen en weken die volgden heb ik het niet meer naar mijn zin gehad op school. En ben er ook niet meer heen geweest. De reden was o.a dat ik de krantenwijk om 05.00u van m’n vader op me moest nemen, en ik daarna weer in slaap viel. Het kon me allemaal niet meer schelen.

    De maanden erna. Moeder kwam laat thuis, vroeg weer weg, alles om ons te eten kunnen geven. Want vaste lasten gingen gewoon door, eten, drinken moest er gekocht en gemaakt worden. Rekeningen gingen door, hypotheek moest betaald worden. Ik zag m’n moeder achteruit gaan en vandaag de dag vind ik dat zacht gezegd nog het kuste van allemaal. Maargoed, we moesten door. Paar maand later huis te koop, verhuisd naar een huurwoning wat te koop stond. Na een halfjaar werd dat huis verkocht en moesten we weer verhuizen. Maar, toen hadden we niet zo snel een huis.

    Dus m’n moeder naar een daklozen opvang. Tussen de drugsverslaafden. Ik naar een crisisopvang voor probleemjeugd. Mijn broer en zus naar vrienden. Toen begon het. Ik kwam tussen allemaal probleemjongeren, dat ik dacht van ik heb niks gedaan en kom hier terrecht. Toen werd ik wel een probleem. Wat volgde was een OnderToezichtsStelling. Kinderbescherming, jeugdzorg, rechtbank, alles was van de partij om mij te vertellen wat ik moest doen en wat vooral niet, terwijl ik niks gedaan had. Ja, alleen niet naar school, maar dat had een reden.

    Jaren verder ben ik van crisisopvang naar begeleid kamer wonen gegaan. En vanuit daar op mijzelf. M’n moeder heeft nu een eigen woning en 2 van de 3 zussen hebben kinderen. Mijn broer en ik zijn nagenoeg gelijk, niks verder gekomen, aan de (soft)drugs gezeten. Geen school, geen opleiding, beetje alles depressief zien zegmaar. Alhoewel ik wel meer bereikt heb als m’n broer, het voelt nagenoeg hetzelfde.

    maar op 1 punt ben ik niks verder gekomen.
    Vroeger, toen ik nog thuis woonde en van het hele sexueel misbruik geen sprake was, had ik wel eens sjans met de meiden uit het dorp. Mooie meiden ook nog, waarvan vrienden zich afvroegen hoe ik zo goed met ze overweg konden. Nadat m’n vader opgepakt was veranderde dat. Wist niet meer hoe ik met ze om moest gaan, of hoe ik het aan moest pakken als ik een meisje leuk vond. Zeg maar ineens heel erg onzeker.

    Vanaf dat moment, nu zo’n 10 jaar verder, is er niks verandert. Heb nog nooit een vriendin gehad, misschien 1x volwaardig seks kunnen hebben. Met 4 meisjes seks kúnnen hebben maar is er niet van gekomen omdat ik onzeker was of niet goed wist hoe te handelen, terwijl zo iets de normaalste zaak van de wereld is.

    De gedachte erachter is dat ik bang ben ooit zo te worden als mijn vader. Die jarenlang mijn 3 zussen sexueel misbruikt.

    Sinds hij dat op zijn kerfstok heeft heb ik moeite met vrouwen, seksualiteit en had lang de gedachte dat ik misschien homo zou zijn, omdat ik dacht als het niet lukt met vrouwen, dan ben je geen hetero. Nou, daar ben ik inmiddels uit, ben zeker hetero, vind vrouwen mooi, leuk om mee te praten, erg opwindend als je de juiste hebt, alleen het stukje verder dan praten (sexueel) doet mij in de stress raken omdat ik het niet gewend ben, en het dominante gedrag van mijn vader naar vrouwen toe, het er toe leid, dat ik niet zo wil worden en ik op één of andere manier niet meer die connectie met vrouwen heb. Kan niet sjansen, en als iets verder gaat dan vriendschappelijk haak ik in nature al af omdat ik niet echt weet wat ik moet doen. Pas als het écht comfortabel, gezellig is, geen probleem./ Maar anders vind ik het moeilijk om met de situatie om te gaan. Terwijl vrienden, daar geen moeite mee hebben lijkt het wel. Die hebben ook meerdere vriendinnen gehad dus hebben ‘ervaring’ hoe met ze om te gaan en maken er een sport van.

    Dit is verteld over 10 jaar.
    Ben nu 22 jaar. Vader zit nog steeds vast, o.a door TBS met dwangverpleging. Familie is uit elkaar gevallen.
    En ben voor een vrouw totaal niet aantrekkelijk. Kijk, uiterlijk kan je wat aan doen. MAar als innerlijk wat terughoudend is, dus soort van safety-zone, is dat voor een vrouw onaantrekkelijk omdat ze zoiets terug wenst te ontvangen in gedrag, zo beginnen relaties.

    Ben in September vorig jaar gestopt met blowen na dit 10 jaar gedaan te hebben. Vorige week maar weer ééntje aangestoken onder het mom van het kan me niet meer schelen, na die date met dat meisje. Voelde als thuiskomen. Even weer van alle stress verlost. Niet meer nadenken. Maar eerlijkheid gebied te zeggen dat ik een dag later me weer net zo beroerd voelde als de dag voordat ik er één op stak, dus dat heb ik ook gelijk maar de kiem gesmoord. Wil niet weer verslaafd raken.

    Mensen verwachtten dit verhaal niet achter mijn persoonlijkheid qua gedrag en als persoon. Maar toch is het er. Kom er maar niet vanaf. Al regelmatig naar een therapeut / psycholoog geweest maar niks geholpen. Is ook niet niks als je vader een pedofile is.

    Ik hoop dat jullie m’n verhaal beetje begrijpen. En misschien advies kunnen geven?

    Kaaskop



  • Wauw ik heb het hele verhaal gelezen. Ik heb eigenlijk geen tips maar wil je enorm veel sterkte wensen.



  • Al eens aan EMDR gedacht? Volgens mij word dat wel vaker bij zulke trauma’s ingezet.



  • Heb helaas geen tips maar ik wil je veel liefde en sterkte wensen.


  • Moderator

    ik kan je hiermee helpen maar dat kan ik niet via hier doen, als je je daar prettig genoeg bij voelt mag je mij een Whatsapp bericht sturen, dit blijft natuurlijk helemaal discreet en prive en niemand komt er verder achter wie je bent, ik heb zelf in een seksueel misbruik situatie gezeten en ken alle toeters en bellen die erbij komen kijken, als je dit zou willen mag je me dus gewoon berichten en je mag er natuurlijk ook over nadenken, in de appgroep ben ik mitchell, 1 van de beheerders.



  • Kaaskop zegt in Door vader jarenlang misbruikt:

    Al eens aan EMDR gedacht? Volgens mij word dat wel vaker bij zulke trauma’s ingezet.

    EMDR durfde mijn safety-zone mindset toen niet aan. Kan er nu wel weer aan beginnen als zoiets echt soelaas biedt.



  • @capoeirista99 zegt in Door vader jarenlang misbruikt:

    ik kan je hiermee helpen maar dat kan ik niet via hier doen, als je je daar prettig genoeg bij voelt mag je mij een Whatsapp bericht sturen, dit blijft natuurlijk helemaal discreet en prive en niemand komt er verder achter wie je bent, ik heb zelf in een seksueel misbruik situatie gezeten en ken alle toeters en bellen die erbij komen kijken, als je dit zou willen mag je me dus gewoon berichten en je mag er natuurlijk ook over nadenken, in de appgroep ben ik mitchell, 1 van de beheerders.

    Welke appgroep?

    offtopic: kan ik daar ook in komen?


  • Moderator

    @Boogschutter een appgroep van de mensen van deze site, je kan er zeker in via de link die ik hier bij zal voegen: https://chat.whatsapp.com/8TX42lroFt0DyXGcpja59o



  • Heftig verhaal, sterkte.

    Sowieso lijkt het me goed om toch nog eens met een psycholoog een aantal sessies te doen en van daaruit te bekijken wat de mogelijkheden zijn. Wellicht dat EMDR of misschien hypnotherapie een oplossing kan bieden, maar daar kan een professional je ongetwijfeld meer over vertellen dan ik.

    Overigens lijk je nu alles toe te schrijven aan de historie met je vader. De kans bestaat echter dat er ook nog andere factoren een rol hebben gespeeld die jou hebben gevormd (bijvoorbeeld drugsverslaving), je moet dit niet bij voorbaat uitsluiten als potentiële oorzaak.



  • Sterkte



  • Kan je maar een advies geven en dat is: jij bent niet je vader!!
    Verder wil ik je veel sterkte en succes wensen want het is niet misselijk wat je op jonge leeftijd hebt meegemaakt.



  • Wat een heftig verhaal. Ik denk dat je het moet zoeken bij professionele hulp lieverd. EMDR wat al eerder gepost is in dit onderwerp is heel goed, maar je moet daar wel zelf achterstaan en niet halverwege stoppen.


Aanmelden om te reageren